SRT Simply The Best Proudly Presents
Where The Wild Things Are
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Suurtje en Tokke
FIJNE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG NIEUWJAAR NAMENS SIMPLY RELEASES TOPPERS
Claire, wil je iets geweldig zien?
Wie was er nog?
Mijn zelfgemaakte iglo.
Ja, m'n broer. - Hé, Claire.
En het weekend gaan we naar m'n vader...
De sneeuwruimer liet wat sneeuw achter langs de weg...
en ik maakte er een gat in. - Max, speel met je vriendjes.
Jij, ga die kant op. En jij die kant.
Nee, durf zo niet te spreken! Je bent slechts een hek.
Ga spelen met je eigen hekvrienden. Nu, vooruit!
Hé, alles goed? - Ben je klaar?
Is dat je broer, Claire?
Pak hem.
Je bent er zo aan.
Max, ga weg!
Ik heb hem!
Pak hem, vooruit!
Pak hem.
Gaat het wel?
Jongens, we gaan!
Maak je geen zorgen.
Aan Max, de eigenaar van de wereld. Liefs, papa.
Ik ben thuis.
Wat is er?
Claire en haar domme vrienden verpletterden m'n iglo.
Ze heeft er niets aan gedaan.
Het spijt mij.
Ik had er anders iets aan gedaan.
Max, wat heb je gedaan?
Ik wil je niet lastigvallen. Schiet maar op.
Kun je me zeggen wat Mr Lasiter niet goed vond aan het rapport?
Wat moet ik doen?
Nee, ik ben gewoon moe, en ik had een zware dag hier...
ik mag dit niet verliezen.
Ik weet het. Ik moet beginnen, ik wil het morgen inleveren.
Ik hoor je. Dit is de laatste keer. Beloofd.
Bedankt.
Ik kan wel een verhaal gebruiken.
Ik ben...
natuurlijk.
Er waren gebouwen. Van die hoge gebouwen.
En die konden lopen.
En er waren vampieren.
Een van die vampieren beet toen het grootste gebouw.
En zijn giftand brak toen af.
Toen vielen al zijn andere tanden eruit. Toen begon hij te huilen.
Toen zeiden al die andere vampieren...
'waarom huil je'?
Dat zijn jouw babytanden maar.
En...
hij zei, 'nee, dat zijn mijn volwassen tanden'.
Toen wisten de vampieren dat hij geen vampier meer kon zijn.
Dus hebben ze hem verlaten.
Het einde.
En de zon is het centrum van ons zonnestelsel.
Het is de reden dat alle planeten hier zijn.
De warmte van het zonlicht, daardoor is onze planeet bewoonbaar.
Natuurlijk zal de zon hier niet altijd zijn om ons warm te houden.
Net zoals alle dingen zullen sterven.
Eerst wordt het groter.
Omhult al de omliggende planeten, ook de aarde...
voor ze snel op te slokken.
De zon is gewoon benzine. Een brandende meedogenloze hitte.
En als het zonder benzine komt te zitten, dan is het verdwenen.
Daarna zal het zonnestelsel donker worden.
Voor altijd.
Het menselijke ras zal tegen die tijd veel rampen hebben ondergaan.
Oorlog, vervuiling, opwarming van de aarde, tsunamies...
aardbevingen, meteoren...
Wie zal het weten.
Mama, kom naar boven!
Max, ik ben bezig. - Ik heb de vloer gemaakt.
Je moet er onder gaan. De lava komt er aan.
En het is een raket, die zal opstijgen.
Wil je dat ik een plaats voor jou bewaar?
Jij bent echt... naïef. - Schattig.
Hallo, lieverd.
Het is bijna etenstijd. Haal je spullen alsjeblieft van de tafel af.
Mama, wat is dat?
Paté.
Bevroren maïs? Wat is er mis met de echte maïs?
Bevroren maïs is echt. En ga alsjeblieft van de stoel af.
En zeg tegen jouw zuster dat ze haar spullen van de tafel haalt.
Claire, haal je spullen van de eetkamertafel af.
Dat is... Doe dat nu niet.
Max, ga er alsjeblieft van af.
Er is een vriend hier, waarom breng je mij zo in verlegenheid?
Vrouw, geef mij te eten.
Ga van de tafel af.
Ga er nu van af.
Ik zal je opeten. - Ga er vanaf.
Stop.
Wat is er met je. Dit is geen acceptabel gedrag.
Jij bent niet acceptabel.
Geen eten voor je, Max. Ga naar je kamer.
Je hebt mij gebeten, dat doet pijn. - Hij kan je zo niet behandelen.
Max, wat is er met je?
Het loopt uit de hand met je. - Dat is niet mijn schuld.
Ik haat je.
Hallo?
Breek ze allemaal maar af.
We hebben er nog vier te gaan.
Komt iemand mij nog helpen?
Je vindt ze mooi, tof.
Dit is een probleem. Zie je dat dan niet?
Ik help wel. - Ik doe het zelf wel.
Zoals gewoonlijk.
Carol, kan ik even met je praten? - Nu niet. Ik ben bezig.
Kun je mij van hierboven horen?
En ik ben degene die dit moet doen.
Of dit.
Carol, is dit echt nodig?
Vraag KW of het nodig is?
Ze is hier niet. Ze is weggegaan. - Ze is weggegaan. Precies.
Daarom is het nodig. - Ik zal helpen.
Kom op. Ga door.
Dank je. - Blij dat ik kon helpen.
Wie wil er nog meer helpen? - Wat zeg je ervan, Judith. Zal ik ook helpen?
Jij zou hem niet moeten helpen. - Ik dacht dat hij zich dan beter zou voelen.
Goed idee, Ira. Ga voor zijn hut staan, voordat het vernield wordt.
Ik weet dat ik dat zou moeten doen. - Ira, je helpt niet.
Ga de hut in. - Ik sta hier.
Nee!
Dit is idioot. - Nee, het was al idioot.
Ik verwijder enkel het idiote.
Ik denk niet dat het idiote verwijderd is.
Staat er niemand meer aan mijn kant?
Ik denk het niet dus.
Goed. Dan sta ik wel aan mijn eigen kant.
Alleen.
Ik ben de enige die het iets kan schelen.
Ik ben de enige die het iets kan schelen, dus...
Mij kan het iets schelen. - Carol?
Jou kan het niets schelen, je staat daar maar...
en fluisteren met elkaar over mij, zoals jullie altijd doen.
Maar ik wil niet...
Wat is dat? - Ik weet het niet.
Hallo.
Deze jongen snapt het.
Hé, raar klein ding...
Jij vernielt de dingen goed. Prima techniek...
er is iets met jouw werk, dat niet geleerd kan worden.
Bedankt. - Zie je die daar?
Jij doet die, dan doe ik die. Kijken wie er sneller is.
Gaan.
Wat ben je aan het doen? - Ik...
ik help alleen maar. - Door onze huizen in elkaar te slaan?
Zijn dit jullie huizen? - Ja.
Wat is er aan de hand met hen? - Hoe zien jullie huizen eruit?
Vast grappig. - We hebben hard aan deze gewerkt.
Tot jij op kwam dagen en begon te helpen.
Wie ben jij? Eén van KW's nieuwe vrienden?
Ben jij Bob, of Terry? - Ik weet niet eens wie dat is.
Hij lijkt op een Bob. - Het wordt hier een beetje gek.
Dit ding is gevaarlijk. - Je maakt mij bang.
Je weet wat ik altijd zeg. 'Als je een probleem hebt, eet het dan'.
Dat is de enige manier om dit soort problemen op te lossen.
Hij heeft vast van die kleine vogelbotjes.
Je hebt toch niet van die kleine vogelbotjes die mijn mond openhaalt?
Nee, ik heb geen vogelbotjes.
Je kunt maar beter niet moeilijk op te eten zijn. Heb je daar zelfs maar aan gedacht?
Jij bent egoïstisch. Hopelijk smaak je zo niet.
Laten we het opeten. - Stop.
Stop.
Hou je mond eens.
Waarom? - Omdat...
omdat... - Waarom?
Omdat je mij niet kunt opeten.
Dat wisten jullie niet, dus ik vergeef jullie dat. Maar probeer het nooit meer.
Waarom niet? - Ik heb krachten uit een ander land.
Krachten? - Uit oude tijden.
Zorg dat ik jullie die niet laat zien.
Ik heb dat die Vikingen eens laten zien. - Vikingen?
Wat is een Viking? - Die dragen petten met horens.
En ze zijn groot. Groter dan jullie allemaal.
Ze wilden een keer mijn ijskasteel innemen. Ze probeerde het dak er af te halen.
Maar ik had het te sterk gemaakt.
Ik zei hen dat ze hun mond moesten houden, maar dat deden ze niet.
Ik heb hen overwonnen, en hun hoofd laten exploderen.
En toen realiseerde ze zich, dat ik alle geheimen van de wereld wist.
En weet je wat er toen gebeurde?
Ik werd hun koning.
Een koning? - Was jij een koning?
Ik wist dat er iets speciaals aan hem was. Dat heb ik jullie gezegd.
Jij hebt hun hoofden laten exploderen?
Onze hoofden zijn groter. Jij kunt geen grote hoofden laten exploderen.
Geloof mij maar, hun hoofden waren groter dan die van jullie.
Maar jij bent zo klein. - Klein is goed.
Mijn krachten konden zo door de openingen glippen.
Als de openingen nu dicht zijn. - Dan heb ik een 'heropenaar'...
die daar dwars doorheen gaat. - Als er nu een soort materiaal is...
waar 'heropenaars' niet doorheen kunnen? - Dan heb ik een 'dubbele heropenaar'...
wat door alles in dit hele universum heen kan gaan.
Dat is het einde. Er is niets krachtiger. Punt.
Hij heeft een 'dubbele heropenaar'. - Dat is zo krachtig.
Er moet één of ander materiaal zijn. Misschien ergens diep onder de grond.
Wees stil.
Het spijt ons. Jij was dus hun koning...
en jij hebt alles goed gemaakt.
Ja.
En eenzaamheid dan?
Wat hij zegt, kun je alle droefenis buiten houden?
Ik heb een 'droefenisschild' dat houdt alle droefenis buiten.
En het is groot genoeg voor ons allemaal.
En dit doe ik met eenzaamheid.
Ik wist het. Toen hij op kwam dagen heb ik het gezien.
Waarom luisteren jullie nooit naar mij?
Je hebt gelijk, Carol. - Ik zei het niet.
Ik begrijp het niet. Hij lijkt niet op een koning.
Als hij een koning kan zijn, dan kan ik dat ook.
Was jij koning waar jij vandaan kwam? - Ja.
Twintig jaar lang.
Dat is ongelofelijk.
We hebben zo te zien onze koning gevonden.
Jij bent toch een koning? - Ja.
Ja, dat ben ik.
Het spijt ons dat we jou wilden opeten. We wisten niet dat jij een koning was.
Dat was idioot. - Daar is KW.
Wat? - Hallo, KW.
KW, fijn om je te zien.
Ik dacht dat jij bij jouw nieuwe beste vrienden was. Bob en Terry.
Wat doen jullie? Wie is dat?
Dit moet je horen. We hebben eindelijk een koning.
Het is waar. Een heel indrukwekkende. - Ja KW, we hebben een koning.
We kunnen een eindje gaan lopen en dan vertel ik je erover.
Dan kun je mij dragen als een kleine baby.
Ik weet niet of ik blijf. Ik kwam alleen maar terug om...
die ene stok te halen. Heeft iemand het gezien?
Ik help wel zoeken, KW. Ik ben goed in stokken zoeken.
KW, hij is erg machtig. - Stop, dwing haar niet.
Ze komt er zelf wel achter. Laat haar nu maar.
Deze kant op, majesteit. Alstublieft.
Hij gaat ons gelukkig maken.
Ja.
Blijdschap is niet altijd de beste manier om gelukkig te zijn.
Judith, hou op. - Hij is klein voor een koning.
Ben ik gek of is hij klein? - Dat zei ik ook al.
Ik vind het fijner als wij een koning hebben.
Ik vind Carol leuker als wij een koning hebben.
Wat is er met onze huizen gebeurd?
Die zijn in elkaar gestort.
Zijn dat andere koningen?
Die waren hier al voordat wij hier kwamen. Ik heb hen nooit gezien. Nooit opgemerkt.
Is alles goed met jou?
Ja.
Jij bent nu de koning.
En jij zult een echte grote koning zijn.
Dat staat hem goed. De koning. - Hij ziet er geweldig uit.
De eerste koning.
Koning, wat ga je als eerste doen?
Laat het wilde lawaai beginnen.
Lawaai, kom op.
Kom op, koning.
Kom op, KW.
Jongens, volg mij.
Wat?
Je ziet er grappig uit. Dat is alles.
Koning, kijk eens.
Hé, springende jongen.
Hé, meneer.
Wacht even.
Hé, springende jongen. - Koning, kijk eens.
Goed, boom, we regelen dit later wel.
Iedereen wil vriendjes met de nieuwe jongen zijn.
Dit is onze familie. Ik hoop dat je ziet hoe opgewonden ze zijn dat ze een koning hebben.
Soms hebben ze een rare manier om dat te laten zien. Ik bedoel...
Ze doen raar. En ze kwetsen andere mensen.
Ira, mijn liefje. Kom hier.
Dat zijn Judith en Ira, ze zijn verliefd.
Wat dacht je wel.
Kijk eens naar mij. - Dat is Alexander.
Ik haat deze boom.
Hij wil alleen maar aandacht. Doe hem dat genoegen niet.
Dat is Douglas. Op hem kan ik rekenen.
Als ik één ding mee kon nemen naar een verlaten eiland, dan was dat Douglas.
We kunnen hem delen. - Ja, dat is goed. Zoiets heb ik nodig.
Douglas, hou op. Ik wil niet dat je dat zo doet. Ik laat het je zien.
Hoe is dat gebeurd? Ik weet niet hoe dat gebeurd is.
We hebben elkaar nog niet officieel ontmoet. Ik ben Ira.
Ik heb die gaten in de bomen gemaakt. Heb je die misschien gezien?
Dat doe ik in ieder geval.
Niet zo'n belangrijke dingen als jij.
En dit is Judith.
Hij hoeft mij niet echt te leren kennen. Ik ben een beetje een mislukkeling.
Koning, dat is niet waar.
Laat mij je gezicht eens zien. - Stel mij maar voor aan de koning.
Laat mij je gezicht eens zien.
Wat is dat? Laat eens kijken.
Goed schot. Je had me bijna.
Volgende keer hebben wij hem.
Wat ben je aan het doen?
Was zij degene waar je kwaad op was toe je dingen vernielde?
Ja. Nee.
Nee, ik dacht dat ze gezegd had dat ze niet terug zou komen.
Het lijkt er op dat ze nu terug is. - Ja.
Ik hoop van wel.
Ik ga haar halen.
Nee, daar houdt ze niet van. Kom terug.
Ira, mijn liefje, kom hier.
Koning, ik zou dat niet doen.
Hou op.
Kies iemand anders zijn neus uit.
Max, kijk uit.
Ik heb je.
Je gaat best sociaal wezen.
Dit kan ik altijd wel blijven doen.
Dit is erg gemeen.
Hij begon goed, onze koning.
Hij kreeg het voor elkaar. - Dat was geweldig.
Dat was leuk. - Dat was leuk.
We waren vergeten wat dat was. - Dat is waar.
En mij kon het niets schelen. - Nee, dat heb je niet gedaan.
KW, je tenen zitten in mijn oor.
Goed, dat houdt ze warm.
Wie zit er op mijn gezicht? - Het spijt mij, Carol.
Ik verplaats me wel. Hier hou ik van.
Zo moet het altijd zijn. - Heeft de koning een probleem?
Mijn voet zit vast onder die dikke vent.
Alsjeblieft. - Bedankt.
Ik ben KW. - Ik ben Max.
Dat weet ik.
Blijf je hier?
Ik zou dat wel willen. - Het is ingewikkeld.
Ik weet niet eens hoe alles zo gekomen is.
De dingen zien er nu beter uit. - Dat zijn ze ook.
Goed, koning. - Wie zijn Bob en Terry?
Dat zijn hele goede vrienden van mij.
Ik kan ze niet eens goed beschrijven.
Ze zijn anders dan iedereen hier.
Vind je ze leuker dan... - Je stelt een hoop vragen.
Wat is jouw verhaal? Waarom ben je hier naar toe gekomen?
Ik ben een onderzoeker, en ik reis veel.
Ik vaar over zee, en ik vloog ook soms.
Het is duidelijk dat je geen thuis hebt, of geen familie.
Die heb ik wel gehad, maar...
Heb je die allemaal opgegeten? - Nee.
Nee, ik heb er alleen eentje gebeten.
Die werd gek.
En ik hou niet van bevroren maïs.
Het spijt mij. Ben je daarom weggegaan?
Ik ben een slecht persoon.
Ben je dat? - Dat weet ik niet.
Ik weet het niet.
Nou, ik ben blij dat je gekomen bent.
Nu hebben we iemand in de buurt die niet iedereen opeet.
Je bijt iedereen wel, maar bijters zijn niet zo slecht.
Opeters kan ik niet uitstaan.
Ik heb geen plannen om iemand op te eten.
Goed.
Welterusten.
Welterusten, KW. - Welterusten.
Welterusten, Ira. - Welterusten.
Welterusten, Douglas. - Welterusten, Carol.
Welterusten, Judith. - Welterusten.
Welterusten, Jerry. - Welterusten, lieverd.
Welterusten. - Welterusten, Alex.
Welterusten, koning. - Welterusten.
Welterusten, koning.
Dit is tof.
Welterusten, iedereen.
Slaapwel, iedereen.
Ik wilde je niet wakker maken, maar ik moet je echt iets laten zien.
Goed. - En onderweg...
kan ik jou je koninkrijk laten zien. Dit is allemaal van jou.
Jij bent de eigenaar van deze wereld. Alles wat je ziet is van jou.
Behalve dat gat daar. Dat is van Ira.
De boom is wel van jou, maar het gat is van Ira. Maar al het andere is van jou.
Behalve die rots daar, die is niet van jou. Die kleine rots, die grote.
Maar al het andere in het koninkrijk, behalve die stok...
die kleine stok daar, die is niet van jou.
Ik wil dat je voor altijd koning bent, Max.
Ja, zeker.
Dit deel van het rijk is niet zo goed. - Waarom?
Dit waren allemaal rotsen, en nu is het zand...
en op een dag zal het stof zijn, en dan zal het hele eiland stof zijn...
ik weet zelfs niet eens meer wat er na stof komt.
Wist jij dat de zon ging sterven?
Wat?
Dat heb ik nog nooit gehoord.
Kom op, dat kan niet gebeuren.
Jij bent de koning. En kijk mij nou, ik ben groot.
Hoe kunnen jongens als wij ons nu druk maken om zo een klein dingetje als de zon.
Carol, wat is dat? - Dat is die hond.
Geef het geen eten, dan blijft hij je achtervolgen.
Carol, wacht op mij.
Heb jij dit gemaakt? - Ja.
Dat is heel goed.
We zouden zo een hele wereld maken, maar...
niemand kwam hier.
Weet je hoe het voelt, als al je tanden er langzaam uitvallen?
Je realiseert het je niet, en dan ontdek je dat...
ze heel ver uit elkaar staan.
En dan op een dag...
dan heb je geen tanden meer.
Ja. - Nou, zo was dat.
Steek je hoofd hier doorheen.
Kijk nu.
Ik wilde dat ik daar kon wonen.
Ja.
Het wordt een plek voor de dingen waarvan je wilde dat die gebeurd waren...
niet die gebeurd zijn. - Ja.
Ik denk niet dat dit gaat gebeuren, ik ga vast toch mijn voeten afbijten.
Carol, zo een plek kunnen we wel bouwen.
Echt? - We beginnen met een perfecte vloer.
En dan bouwen we de stad er omheen.
We moeten wel realistisch zijn, we beginnen met de perfecte vloer...
en dan bouwen we het ondergrondse complex, die alles met elkaar verbindt.
Ik hou ervan hoe jij denkt, Max.
Ik ga mijn voeten niet meer opeten.
Waarom? - Max gaat een fort bouwen.
Er komen er twaalf van jou, en zes van mij.
Enkel wij kunnen erin. We kunnen een ijssalon maken.
Een zwembad met op de bodem een trampoline.
Waar was jij? Wij waren hier net.
En iedereen die wij daar niet willen hebben, snijden wij hun hersenen eruit.
Het gebouw zal dat automatisch doen. - Hoe weet hij welke hersenen?
Er komt een boom, maar een valse met een tunnel.
Het is geen boom, het is een tunnel.
Door deze ruimte kom je in het fort.
Ira, wil jij de leiding over de tunnels hebben? Omdat jij goed gaten kunt maken?
Ik wil mijn hersenen er niet uit hebben. - Het fort maakt mij nu al gelukkig.
Hoort iemand mij ooit?
We zorgen voor elkaar, en we slapen bij elkaar op een echte hoop.
Wat denk je ervan? - Dat zo iets niet zou werken.
Of wel. Geen idee. Ik weet niets.
Maar ik slaap wel graag in een echte hoop.
Carol, wil jij daar de leiding over hebben?
Jij moet daar echt de leiding over hebben. Jij bent de enige die dat kan.
Je hebt gelijk, maar... - Denk je niet dat Carol die moet bouwen?
Ja, hij is de enige die dat kan.
Ik bouw dat wel als hij niet wil.
Wil je dit echt doen? - Ik denk dat het een perfect idee is.
Als je het wilt doen, en jij wil mij, zou ik vereerd zijn.
Jij zou ook goed geweest zijn. - Ja.
De deur zal hier komen.
Een beetje die kant op. Ja, daar.
Wil je het hier hebben? - Ja, één daar...
één daar, en dan de andere markering daar.
Ja, een beetje die kant op.
Dat is vijf, Carol.
En zeven keer Douglas aan de andere kant de andere markering.
Wat eet je? - Stenen.
Wat heb ik je daarover gezegd?
Dat is zes. - Kleine dikker.
Hallo, KW. - Hallo, koning.
En hier? - Zeven keer Douglas. Niet meer en niet minder.
Zeven keer een dikke Douglas.
Het wordt port kasteel, port vier, port berg, en port schip.
We krijgen een laboratorium waar we robots kunnen maken...
die dingen voor ons doen. Ons eigen detectivebureau.
En onze eigen taal. En we maken een machine die onze benen eraf haalt.
Zo kunnen we zweven.
Jij lachte. Je kunt niet ontkennen dat dit een goed idee was.
Dat heb ik niet ontkend.
Eigenlijk heb ik een deel van het plan bedacht.
Welk deel? - Daar waar ik zei, 'ja, goed idee'.
Ik heb het.
Dat kietelt.
Ik vind die tunnel mooi. Indrukwekkend.
Dank je wel, koning.
Goed gedaan, Douglas.
Zeer sterk.
Bedankt, zo stevig als altijd.
Wat waren jij en Carol aan het doen? - Aan het praten.
Een geheim, hé?
Hoe werkt het hier? Zijn we allemaal gelijk, of zijn sommige beter dan anderen?
Hou jij er favorieten op na, koning?
Nee, ik vind jullie allemaal leuk. - Wat een onzin.
Ik zie het wel. De koning heeft favorieten. Dat is leuk.
Hou op.
Heb jij een favoriete kleur? Mag ik jouw favoriete kleur zijn?
Weet je, je kunt dat niet terug naar mij doen.
Als wij van streek zijn, is het jouw baan om niet ook van streek te raken.
Het is onze baan om van streek te zijn.
Als ik boos word en jou op wil eten dan moet jij zeggen, 'goed, jij kunt mij opeten'...
'ik hou van jou, wat jou ook maar gelukkig maakt, Judith'.
Dat hoor jij te doen.
Kom op, Max. Laten we de stokken gaan halen.
Ja, goed. - Ik hoop dat je mij gehoord hebt, koning.
Ja, hij heeft je gehoord, Judith. Iedereen hoort jou altijd.
Denk jij dat je macht hebt, KW? Dat is geen echte macht.
Ik praat tegen jou.
Nee, jij niet. Ik praat nog steeds tegen KW.
Maak je geen zorgen om Judith. Ze is raar.
Jij komt er wel achter.
Je zou er met Bob en Terry over moeten praten.
Kom op.
Koning.
Serieus, ze zijn echt heel slim.
Ze hebben overal antwoorden op.
Wacht eens even.
Wat denk je er van?
Dit zijn Bob en Terry.
Ze vinden het heerlijk als ik dat bij hun doe.
Bob, Terry, dit is Max.
Hij is de bijter waar ik jullie over vertelde.
Zeg eens 'hallo'. - Hallo.
Hij wilde jullie om advies vragen.
Ga je gang. Ze vellen niet gauw een oordeel.
Je bedoelt, het hen gewoon vragen?
Ja.
Ze zeggen dat jij de vraag beter in zeven woorden kan stellen.
Hoe zorg ik ervoor...
dat iedereen...
zich goed voelt.
Ja, daar had ik nog niet aan gedacht.
Ze komen echt wel bij de kern, of niet?
Zijn ze niet geweldig?
Als ze nu eens bij ons komen wonen? Bob en Terry, komen jullie bij ons wonen?
We bouwen iets geweldigs.
Goed. Ja toch, Max?
En Carol dan?
Carol?
Die kan ik toch nog leuk vinden, en ook vrienden met Bob en Terry zijn.
Douglas! Waar is Carol?
Hij is bij het fort. F sectie, hoofdkamer.
Het fort ziet er geweldig uit. - Bedankt. We werkten er allemaal hard aan.
Waar ben je geweest?
KW heeft mij zijn vrienden Bob en Terry laten zien.
Ze willen jou echt ontmoeten. Ze blijven zelfs misschien.
Zijn dit de beroemde Bob en Terry?
Wat? Heeft KW jullie over mij verteld?
Wat zei ze?
Echt? - Kijk, Bob en Terry worden gedragen.
Excuseer, mijn stem? Dank je.
Soms...
Ik ben een erg gelukkige man.
Kennen jullie wat mopjes?
Wie is daar?
Een luidruchtig onderbrekende kat?
Dat is hilarisch.
Max, wat is er met het fort aan de hand?
Ik dacht dat je had gezegd dat het automatisch zou zijn.
Wat?
Jij zei, als er iemand zou komen die wij niet wilden hebben...
dat het fort dan automatisch hun hersenen er uit zou snijden.
Dat dacht ik toen, maar...
ik heb besloten dat als wij hen zouden kennen dat ze dan hun hersenen mogen houden.
Zelfs als wij hen niet zo goed kennen.
Ik denk dat jij je moet verontschuldigen tegenover Bob en Terry.
Ik bied geen verontschuldigingen aan uilen aan.
Uilen zijn stom. - Carol, dat is hatelijk.
Waarom heb je hen hier mee naar toe genomen?
Deze plek zou voor ons zijn.
Ze slapen niet in onze hoop.
Jij bent de beste koning ooit. Jij hebt alles veranderd.
Hallo, Carol.
Ik snap niet waarom zij ze zo leuk vindt.
Ik kon niet eens verstaan wat ze zeiden. Ik hoorde alleen maar gepiep.
Ik kon ze ook niet echt verstaan.
Echt? - Ja.
Iedereen is boos op mij.
Is er iets dat jij kan doen om...
Je weet wel.
Er is iets wat ik dan altijd wil doen en wat mij soms beter laat voelen.
Wat is dat dan?
We gaan oorlog voeren. En we gaan elkaar volledig aftuigen.
Elkaar aftuigen? - Ja, met grote modderkluiten.
Dat deed ik altijd toen ik klein was.
Ja, we hebben allang geen moddergevecht meer gehad.
Ja, dat is de beste manier om samen pret te maken.
Ja, het leven was toen simpeler met die modderkluiten.
Wie wil de slechterik zijn?
Goed, dan kies ik er wel één uit.
Jij bent de slechterik. - Dat zag ik aankomen.
En dan ben jij zeker een slechterik.
Wat? - En jij mag nog iemand uitkiezen.
Ik ben slecht. Echt. - Dan kiezen we jou uit.
Ik kan geen slechterik zijn. Ik ben de koning. Ik ben een goede kerel.
Ik ben een slechterik. - Goed, jij bent een slechterik.
Judith, en jij dan? - Ja, ik heb het gehoord.
En jij...
Hij komt bij jou.
Ben ik een goede kerel. - Ja, natuurlijk.
Jij bent de beste gooier. - Waar was jij?
Ik wilde er zeker van zijn dat Bob en Terry hun hersenen nog steeds hadden.
KW. - Die hebben ze nog.
KW, wil je bij mijn team zijn?
Bij de slechteriken. - Nee, jij bent bij ons.
Jij bent een goede kerel.
KW, wees nu maar een goede kerel.
Jij bent bij mijn team. Jij en ik en Carol.
Hallo, KW.
We gaan de slechteriken proberen te vermoorden.
Door hen op hun hoofd te slaan met deze modderkluiten.
We gaan proberen de grootste stukken te vinden...
Die zag je niet aankomen.
Ren maar weg.
Wacht.
Lopen!
Kijk uit voor de slechteriken.
Je moet ze neerhalen, zodat ze niet kunnen bewegen.
Bij drie, vuren. - Goed.
Eén, twee, drie!
Jullie gaan er van langs krijgen.
Wacht, ik heb een idee.
Kom te voorschijn.
Nee.
Waarom niet?
Omdat jij dan met modder naar ons hoofd gaat gooien.
Kom naar buiten.
Nee. - Waarom niet?
Toen ik zei, 'omdat je dan met modder naar ons hoofd gaat gooien', toen zei je niets.
Dat betekent dat je van plan bent om modder naar ons hoofd te gooien.
Man, je hebt ons door.
Kom op. Aanvallen.
Goed schot.
Ik neem je te pakken.
Ze wierpen Richard!
Nu zit hij aan onze kant.
Ik heb je. - Geen dieren!
Het doet echt pijn.
Douglas, neem jij de geit. - Oké.
Gooi het naar zijn benen.
Dat is vals spelen. Ik speel niet meer.
Doe het nog eens. - Oké.
Dat is niet eerlijk. Ben je gek?
Je hoort geraakt te worden. Het is een oorlog.
Dat was niet eerlijk. Douglas raakte mij toen ik pijn had.
Je kunt iemand niet raken als ze pijn hebben.
Ik stop ermee. - Kom ogenblikkelijk terug.
Alex, tel tot tien. De dingen worden dan beter. - Alex, niet huilen.
Als ik tot tien tel ben jij dan verdwenen, Ira?
Praat niet zo tegen Ira. - Hou op!
Dat is mijn oog.
Ja!
Sorry, Carol.
Stond er iemand op jouw hoofd?
Wat doe je?
Wat? - Je stond op mijn hoofd.
Wat bedoel je? Het is een oorlog.
Douglas heeft het net gedaan.
Hij deed dat per ongeluk, jij deed het expres.
En hij stond niet op mijn gezicht.
Het was een grapje. Ik maakte maar een grapje.
Natuurlijk.
Alsof je niet altijd naar de gelegenheid op zoek bent...
om op mijn hoofd te staan. Want dat doe je.
Goed. Weet je wat?
Dit is nu precies waarom ik nooit meer iets met je wil doen.
Ga je gang. Ga maar op mijn hoofd staan.
Vergeet dat maar. Ik ga niet op jouw hoofd staan...
alleen maar zodat jij je dan beter voelt.
Kom op, Douglas. - Carol...
ik denk dat je het goed hebt gedaan.
Niet op haar hoofd te gaan staan.
Bedankt, Max. Maar ik ben er klaar mee.
Ik weet niet waarom ik teruggekomen ben.
Ik ben blij dat ik je ontmoet heb, denk ik.
Wat is er aan de hand, koning?
Regeer jij zo jouw koninkrijk. Iedereen is aan het vechten?
De slechteriken voelen zich slecht. Iedereen voelt zich slecht.
Ik ben nog steeds wat duizelig. Het lijkt wel of mijn oogballen los zitten.
Tjemig, Ira, iedereen voelt dat zo.
Nee.
Max brengt KW terug.
Hij houdt ons wel bij elkaar.
Hij heeft krachten. Dat heeft hij ons verteld.
Toch, Max? Laat het ons zien.
Iemand heeft de koning gebroken.
Ik snap het niet. - Wacht, ik wel.
Het is stom.
Ik denk dat hij nu dood is.
Hebben we daar op gewacht?
Carol?
Hoi.
Is dat van de modderkluiten?
Ja, toen je Douglas mij liet raken.
Dat spijt mij.
Het is niet erg.
Niemand luistert echt naar jou, hé?
Je hebt het opgemerkt.
Ja, ik denk niet dat je er aan gewend bent...
een koning en zo te zijn.
Ik heb alles alleen maar in de war geschopt.
Jij bent niet echt een koning, hé?
Je bent maar gewoon.
Ik wist het.
Ik weet zelfs niet eens of er wel zoiets is als...
een koning die alles kan doen wat jij hebt gezegd.
Het maakt mij niet uit.
Laat Carol er alleen nooit achterkomen.
Ik heb nu een koning gevonden.
Ik weet niet waar het vandaan kwam.
Waar is hij heengegaan?
Waarom helpt hij ons niet?
Ik moet hem opeten.
Max, wat is dat?
Ik had bedacht, dat we een plek nodig hadden...
waar de koning z'n geheim ligt.
Zoiets als een geheime kamer voor de koning.
Dat begrijp ik niet, maar...
Je weet wel, zoals een kleine plek...
met een deur, en het is niet zo groot.
Ik weet het niet.
Ik heb het me niet zo voorgesteld.
Als het nu een grote plek zou zijn, met grote geheime deuren.
Zo zou het niet echt zijn.
Het is net als een...
Zo groot ongeveer?
Iedereen naar hier komen.
Wakker worden, iedereen.
Kom naar hier.
Ira, wat is dat? - Wakker worden, iedereen.
Het is Carol.
En nu? Wat zal er nu gebeuren?
Het is helemaal verkeerd. Het zou niet zo moeten gaan.
Judith, wat gebeurt er nu?
Wakker worden en hier komen. - Wat is er?
Hier komen.
Het is verkeerd. Ik kan er zelfs niet eens naar kijken.
Wat is er? - Het fort.
We moeten het fort afbreken. - Wat?
Zo zou het niet moeten zijn. - Nee, Carol.
We zouden allemaal op een echte hoop moeten slapen.
En nu wil jij een geheime kamer.
En KW is voorgoed vertrokken...
en nu moet ik mij zorgen maken of de zon zal sterven.
Hij is niet opgekomen. Hij is dood.
Wat? - Mijn God.
Dood. - Carol, hou op.
Het is dood. - Je maakt iedereen bang.
Het is ochtend. - De zon is niet dood.
Het is gewoon nog nacht. - En jij weet dat?
Ik kan er niet op vertrouwen wat jij zegt. Alles verandert steeds.
Kom op, Douglas. We breken het af.
Carol, we breken het fort niet af.
Het zou een plek zijn, waar de dingen gebeurde zoals jij wilde dat ze gebeurden.
Kom op Douglas, doe wat ik je zeg.
Nee. We wonen hier allemaal, jij niet alleen.
Het is iedereen. Judith, Ira, iedereen. - Eindelijk.
Jij zou ons veilig houden, jij zou voor ons zorgen.
Dat heb je niet gedaan. - Carol...
Het spijt mij. - Dat is niet goed genoeg.
Carol...
Jij bent een vreselijke koning. - Carol!
Wat?
Hij is onze koning niet. - Wat?
Zeg dat niet. Hoe kun je dat nou zeggen?
Durf dat niet te zeggen. - Er bestaat niet zoiets als een koning.
Zeg dat niet.
Hij is maar een jongen die doet alsof hij een wolf is, die doet alsof hij een koning is.
Dat is niet waar. - Hij is net als ons.
Waarom heb ik naar mijzelf geluisterd? - Dat is niet waar.
Ik speelde het alleen maar mee, omdat jij het zo graag wilde.
Zeg dat niet. - Nee, Carol!
Hou op.
Wat doe je?
Carol! - Wat?
Dat was mijn favoriete arm. - Ik hield mij er alleen maar aan vast.
Jij trok weg. - Wat?
Carol, hou op. - Heb jij gelogen?
Jij hebt het niet meer onder controle. - Ik heb het nog wel onder controle.
Jij zou voor ons zorgen, dat heb je beloofd.
Ik ga je opeten!
Kom terug!
Kom op, kom hier.
Ga naar binnen.
Ik verberg je wel.
Hé, Richard.
Waar is hij? - Ik weet het niet.
Ik ruik hem.
Ik wil alleen met hem praten. - Jij hebt het niet meer onder controle.
Ik heb het nog wel onder controle.
Je wilde hem opeten. - Nee...
ik wilde hem niet...
Ik weet het niet. Ik zei het alleen maar.
Ben ik zo slecht als hij zegt dat ik ben?
Ga gewoon weg.
Ik wilde alleen maar dat we allemaal samen zouden zijn.
Kun je dat geloven?
Ze bedoelt het niet zo, KW.
Ze is alleen maar bang.
Hij maakt het alleen maar moeilijker.
Het is al moeilijk genoeg.
Hij houdt van jou. Jij bent zijn familie.
Ja, het is moeilijk om een familie te zijn.
Ik kan hier niet alleen uitkomen.
Kan je mij eruit helpen?
Ik wou dat jullie een mama hadden.
Ik wil naar huis.
Carol!
Max.
Nou... Ja.
Ja...
Wat is er met jou en de Vikingen gebeurd?
Op het einde moest ik gaan.
Waarom?
Ik ben geen Viking of een koning, of...
of iets.
Wat ben je dan?
Ik ben Max.
Nou, dat is niet zoveel. Of wel?
Ja? - Als je naar huis gaat...
zeg je dan goeie dingen over ons? - Ja.
Dat zal ik doen.
Bedankt, Max.
Jij bent de eerste koning die wij niet opgegeten hebben.
Ja, dat is waar.
Tot ziens. - Dag, Max.
Dag.
Ga niet weg.
Ik eet je op, ik hou zoveel van je.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Suurtje en Tokke Gedownload van Ondertitel.com